Laat me raden: je houdt van mountainbiken, je houdt van kamperen, maar het idee om twintig kilo bepakking een berg op te trappen op pure spierkracht klinkt als iets waar je tien jaar geleden misschien zin in had, maar nu niet meer. Of misschien wil je gewoon verder komen dan die standaard lus van dertig kilometer rondom de camping. Gelijk heb je.
Tijden veranderen. Vroeger was bikepacking het domein van puristen die tandenborstelstelen afzaagden om drie gram te besparen. Tegenwoordig zie ik steeds meer fully loaded E-MTB’s in de Ardennen, de Alpen en zelfs gewoon op de Veluwe. En eerlijk is eerlijk: het opent deuren die anders dicht bleven. Met een goede elektrische ondersteuning wordt die onmogelijke klim met bepakking ineens een leuke uitdaging in plaats van een lijdensweg.
Maar vergis je niet: een E-MTB beladen voor een meerdaagse tocht is een compleet ander spelletje dan een rondje knallen op zondagochtend. Je hebt te maken met accumanagement, gewichtsverdeling (die fiets is al zwaar van zichzelf!) en technische keuzes die je rit kunnen maken of breken. Laten we eens diep in de materie duiken, voorbij de standaard marketingpraatjes.
Het probleem met de ‘Driehoek’ en bagage
Laten we meteen met het lastigste punt beginnen. Als je kijkt naar traditionele bikepacking setups, zie je vaak zo’n enorme tas in de framedriehoek. Goud waard voor je zware spullen. Maar als jij op een moderne E-MTB rijdt, zit daar vaak… precies, je accu. Of de ophanging van je achterdemper.
Ik heb mensen gezien die probeerden standaard frametassen tussen hun demper en de onderbuis te proppen, met als resultaat dat de tas bij elke veerweg tegen de demper schuurde. Niet doen. Je moet hier creatiever zijn.
- Kijk naar de bovenbuis. Een ‘top tube bag’ (zo’n tanktasje) is essentieel voor je snacks en telefoon, maar kies er een die je vastschroeft als je frame die nokjes heeft. Met klittenband gaat het op een dikke E-MTB bovenbuis vaak schuiven.
- Omdat je frame vol zit, moet het gewicht naar achteren of naar het stuur. Een ‘dropper post’ vriendelijke zadeltas is een absolute must. Veel E-MTB’s hebben een dropper; als je daar een gewone tas aan hangt, sloop je het mechanisme of schuurt de tas tegen je achterband als je dropt. Zonde van je dure spullen.
- Overweeg een lichte drager. Merken als Thule of Old Man Mountain maken dragers die op de as bevestigd worden (via een axle fit kit). Dit is superbelangrijk omdat veel carbon of aluminium E-MTB frames geen montagepuntjes hebben voor een bagagedrager. Ik rijd zelf liever met een kleine drager en mini-panniers dan zo’n zwabberende worst achter mijn zadel, zeker gezien het totale gewicht van de fiets.
Accustress is echt (en hoe je het voorkomt)
“Hoe ver kan ik ermee?” Dat is de vraag die iedereen stelt, en het antwoord dat fabrikanten geven (“Tot wel 120km!”) is in een bikepacking scenario volstrekte onzin. Met 15 kilo bagage, grove banden en hoogtemeters mag je in je handen knijpen als je de 50 à 60 kilometer haalt in de ‘Tour’ of ‘eMTB’ modus.
Ik heb eens in de Vogezen gestaan met een lege accu, nog 400 hoogtemeters te gaan naar de bivakzone. Een E-MTB zonder ondersteuning, met bagage, die 24 kilo weegt? Dat is geen fietsen, dat is crossfit voor gevorderden. Je duwt je een breuk.
Je management moet dus anders:
Ten eerste moet je ‘Eco’ leren waarderen. Gebruik de hogere standen (Turbo/Boost) alléén voor die technische secties waar je anders zou stilvallen. Op het vlakke asfalt of gravelpaden? Zet die motor uit of op de laagste stand. Je hebt die kilowatts nodig als de weg omhoog gaat wijzen.
Daarnaast is de lader heilig. Ik neem altijd de snellader (4A of 6A) mee, ook al is die zwaarder en groter dan de compacte reislader (2A). Waarom? Omdat je tijdens een lunchpauze van een uur met een snellader serieus wat kilometers kunt ‘bytanken’. Met een trage lader schiet dat niet op.
Technische aanpassingen voor zware lading
Je fiets weegt 24 kilo. Jij weegt misschien 80. Je bagage 15. Totaal zit je zo aan de 120 kilo systeemgewicht. De meeste standaard mountainbikes zijn daarop berekend, maar de onderdelen slijten als een malle.
Let vooral even op je bandenspanning en de banden zelf. Die superlichte XC-bandjes die standaard op sommige fietsen zitten? Haal ze eraf. Je wilt een band met een verstevigde wang (casings zoals EXO+ of Super Gravity). Door het extra gewicht van de motor én de bagage stoot je veel sneller lek op rotsen dan je gewend bent. Ik rijd tubeless, altijd, en met net iets meer druk dan normaal. Waar ik leeg 1.6 bar rijd, pomp ik er met bepakking gerust 1.9 of 2.0 in achter. Je levert iets in op grip, maar je velgen zullen je dankbaar zijn.
Ook je remblokken gaan eraan. Sintered (metaalhoudende) blokken zijn luider en remmen koud minder hard, maar ze overleven de hitte van een lange afdaling met bepakking veel beter dan organische blokjes. Neem altijd, maar dan ook altijd, twee setjes reserveblokken mee. Het overkomt de besten: één modderige rit in de Ardennen en je bent door je voering heen.
Kamperen met een stekker
Dit verandert je reisplanning fundamenteel. Bij ‘analoog’ bikepacking kun je in het wild slapen waar je wilt. Met een E-MTB ben je, tenzij je een tweede accu van 1000 euro meesleept, gebonden aan stopcontacten.
Wildkamperen kan nog steeds, maar dan moet je plannen als een schaker. Dag 1: wildkamperen (start met volle accu, wees zuinig). Dag 2: camping of hotel om op te laden.
Op campings is er trouwens een praktisch dingetje dat veel mensen vergeten. De stroompaal staat vaak ver van je tentje. Tenzij je de accu uit je frame kunt halen (sommige merken integreren ze volledig, let daarop!), moet je fiets bij de paal staan. Neem een lang kettingslot mee. Ik heb nachten wakker gelegen omdat mijn fiets 50 meter verderop stond te laden.
Nog een tip uit de praktijk: neem een stekkerdoosje of splitter mee. Op campings zijn de stroompunten vaak schaars en bezet door caravans. Als jij aankomt met je verloopstekker en je splitter, kun je vaak wel ‘inpluggen’ bij de buren. Bovendien wil je naast je fietsaccu ook je GPS, telefoon en verlichting opladen. Eén stopcontact is nooit genoeg.
Waar moet je heen? Routekeuze
Met een E-MTB zoek je andere paden op dan met een gravelbike. Je wilt immers gebruik maken van die vering en die tractie.
- Zoek naar routes met veel hoogtemeters maar kortere afstanden. 40 kilometer met 1500 hoogtemeters is waanzinnig op een E-MTB, terwijl dat op een gewone fiets met bepakking een dagtaak is.
- Singletracks zijn leuker, maar pas op met krappe bochten (‘switchbacks’). Een beladen E-MTB is lang en zwaar; je gooit hem niet even om. Check of de route niet bekend staat als extreem technisch ‘hike-a-bike’ terrein. Een fiets van 12 kilo til je over een hek. Een E-MTB van 25 kilo plus 15 kilo bagage over een hek tillen? Vergeet het maar. Dat is einde oefening of hernia.
- Gebruik apps als Komoot, maar filter op ‘Mountainbike’ en check de ondergrond. Als je ziet ‘S2’ of ‘S3’ singletracks (technische moeilijkheidsgraad), bedenk dan of je dat kunt rijden met extra gewicht aan je stuur en zadel. Vaak voelt de fiets heel anders aan en is je zwaartepunt compleet zoek.
Comfort vs. Gewicht
Het mooie van elektrisch bikepacken is dat je net iets minder neurotisch hoeft te zijn over gewicht. Dat extra blikje bier voor ‘s avonds? Die dikkere slaapmat? Gewoon doen. De motor trekt het wel.
Ik pleit er niet voor om je hele huisraad mee te nemen, want het rijgedrag van de fiets wordt er niet beter op. Maar comfort is koning als je meerdere dagen onderweg bent. Een goede nachtrust op een dikke mat zorgt ervoor dat je de volgende dag weer scherp bent op de trails.
Wat kleding betreft: onthoud dat je op een E-MTB vaak iets minder hard werkt (tenzij je hem in Eco houdt), waardoor je het sneller koud krijgt, zeker in afdalingen. Winddichte lagen zijn belangrijker dan bij gewone fietsers. En omdat je snelheid gemiddeld hoger ligt, vang je meer wind.
Tot slot: Geniet van de flow
Het grootste voordeel van bikepacking met een elektrische mountainbike is dat je de omgeving meer in je opneemt. Je hangt niet met je tong op je stuur van uitputting. Je kunt omhoog rijden en nog steeds een gesprek voeren met je reisgenoot. Je hebt energie over om na het opzetten van je tent nog even hout te sprokkelen of een wandeling te maken.
Laat je niet gek maken door mensen die zeggen dat het ‘geen sport’ is. Bikepacking is geen wedstrijd, het is reizen. En met een goed uitgeruste E-MTB reis je simpelweg verder, hoger en met een bredere glimlach. Zorg gewoon dat die stekker in je tas zit, en check je remblokjes. De rest is avontuur.