Laten we er geen doekjes om winden: de eerste keer dat je in je eentje een restaurant binnenloopt en om “een tafel voor één” vraagt, voelt ongemakkelijk. Je denkt dat iedereen kijkt. Je pakt je telefoon erbij als een soort veiligheidsdeken. Maar na vijf minuten besef je iets belangrijks: niemand let op jou. Ze zijn veel te druk met hun eigen pasta of ruzie.
Solo reizen is inmiddels een beetje een buzzword geworden, omgeven door clichés over “jezelf vinden” en spirituele verlichting op een bergtop in Nepal. Eerlijk gezegd? De realiteit is veel praktischer en, wat mij betreft, leuker. Bij Travelboulevard.nl hebben we door de jaren heen talloze lezers de drempel over geholpen, van studenten die gaan backpacken tot vijftigers die na een scheiding voor het eerst alleen op citytrip gaan.
Als je twijfelt, is dat normaal. Je brein is geprogrammeerd op veiligheid en de groep. Maar solo gaan is de snelste manier om totale vrijheid te ervaren. Geen compromissen over hoe laat je opstaat, geen discussies over museum versus strand, en alleen eten waar jij zin in hebt. Hier is hoe je dat aanpakt zonder dat je in paniek raakt op de luchthaven.
Waarom zou je jezelf dit aandoen? (De Voordelen)
Mensen vragen vaak: “Is dat niet eenzaam?” Soms wel. Maar de keerzijde weegt zwaarder. Het grootste voordeel is ordinair egoïsme. In het dagelijks leven moet je constant rekening houden met collega’s, partners, kinderen of vrienden. Op reis ben jij de CEO van je dag.
Stel je voor: Je wordt wakker in Sevilla. Je hebt zin om tot 11:00 uur in bed te liggen en daarna churros te eten als ontbijt. Als je met een vriend bent die een “ochtendmens” is en alle bezienswaardigheden wil afvinken voor de lunch, heb je meteen wrijving. Solo doe je het gewoon. Die vrijheid is verslavend. Ik heb reizen gemaakt waarbij ik mijn plannen drie keer op een dag omgooide, puur omdat ik een leuk straatje zag of iemand tegenkwam die een toffe tip had.
Daarnaast word je socialer. Het klinkt tegenstrijdig, maar als koppel ben je een gesloten fort. Niemand spreekt twee mensen aan die in een diep gesprek verwikkeld zijn. Als je alleen op een terras zit met een boek of gewoon om je heen kijkt, ben je benaderbaar. Voor je het weet zit je koffie te drinken met een local of een andere reiziger uit Canada die precies dezelfde route volgt.
Beginnersfouten vermijden: De Bestemming
Als dit je eerste keer is, maak het jezelf dan niet te moeilijk. Beginnen met een maand India of een trektocht door de binnenlanden van Colombia is vragen om een cultuurshock die je misschien net te veel wordt. Kies voor “zachte landingen”.
Goede opties voor de eerste keer:
- Londen, Berlijn of Kopenhagen liggen om de hoek. Alles is goed geregeld, het openbaar vervoer werkt (meestal) en er is geen taalbarrière. Ideaal voor een lang weekend om te “oefenen”.
- Thailand of Bali zijn de klassiekers voor backpackers. Waarom? Omdat de infrastructuur er volledig op is ingericht. Je struikelt letterlijk over de hostels, tourbureautjes en andere solo reizigers. Je hoeft hier nul moeite te doen om mensen te ontmoeten.
- Japan is mijn persoonlijke favoriet voor introverte solo reizigers. Het is extreem veilig – je kunt je laptop in een café laten liggen en naar het toilet gaan – en alleen eten is daar de normaalste zaak van de wereld (zoek maar eens op ‘Ichiran ramen’, waar je letterlijk in een privéhoekje eet).
Veiligheid: Tussen Paranoia en Naïviteit
Laten we het hebben over de olifant in de kamer: is het veilig? Ja, meestal wel. De wereld is minder eng dan het 20:00 uur journaal je doet geloven. Maar je bent wel kwetsbaarder omdat je geen tweede paar ogen hebt. Je hoeft niet als een panische spion rond te lopen, maar een paar basisregels zijn heilig.
Logica wint van angst
De meeste ‘gevaren’ zijn banale dingen: zakkenrollers of taxi-scams. Ik ben in 15 jaar reizen één keer beroofd, en dat was omdat ik onoplettend mijn tas aan een stoel had gehangen in een drukke bar. Eigen schuld.
Hier zijn wat regels die ik hanteer, en die werken:
- Kom nooit, maar dan ook nooit, ‘s nachts aan op een nieuwe bestemming als je de weg niet weet. Zorg dat je landt of aankomt met de trein terwijl het licht is. Zo kun je je oriënteren en ziet de buurt er minder intimiderend uit.
- Deel je live locatie. Whatsapp heeft een functie waarmee je je live locatie voor 8 uur kunt delen. Doe dit met een vriend of familielid als je ‘s avonds op pad gaat of een lange busrit maakt. Het geeft het thuisfront rust en jou een back-up.
- Loop met zelfvertrouwen, ook als je verdwaald bent. Ga niet midden op straat stilstaan en hulpeloos naar Google Maps turen met je iPhone 14 in de lucht. Stap een winkel of café binnen om de weg te checken.
- Drink minder dan je thuis zou doen. Dit is de saaiste tip, maar wel de belangrijkste. Als je dronken bent, zijn je zintuigen verdoofd en ben je een makkelijk doelwit. Twee biertjes is prima, laveloos worden is vragen om problemen als je niemand hebt om je naar je bed te slepen.
Alleen uit eten: De grootste drempel
Voor veel mensen is dit het struikelblok. Thuis eet je ook niet in je eentje in een restaurant, toch? Op reis moet je wel, tenzij je elke avond roomservice of supermarktsalades wilt (doe dat niet, je mist de lokale keuken).
Mijn strategie voor de eerste avond: neem iets te doen mee. Een boek, een Kindle, of zelfs een notitieboekje. Dit geeft je een houding. Je bent niet “zielig alleen”, je bent “een schrijver” of “een lezer”. Het haalt de druk van het oogcontact maken met vreemden weg.
Nog beter: ga aan de bar zitten. In veel landen, zeker in de VS en Zuid-Europa, is eten aan de bar heel gebruikelijk. Je hebt direct aanspraak met de barman of barvrouw, die vaak de beste tips voor de stad heeft. Bovendien zit je niet tegenover een lege stoel aan een tafeltje. Voelt veel natuurlijker.
Accommodatie kiezen: Meer dan alleen de prijs
Vroeger was de keuze simpel: hotel (duur, sfeerloos) of hostel (goedkoop, luidruchtig). Tegenwoordig ligt dat genuanceerder. Als solo reiziger is je accommodatie ook je sociale hub.
Als je budget hebt, zijn “Boutique Hostels” of “Poshtels” geweldig. Ze bieden de sociale sfeer van een hostel – denk aan gemeenschappelijke ruimtes, georganiseerde tours, happy hours – maar hebben ook privékamers met eigen badkamer. Je hoeft dus niet te snurken in een slaapzaal met 12 anderen om toch mensen te ontmoeten. Check altijd de reviews op sfeer. Als er staat “great party vibe” en jij wilt om 23:00 uur slapen: niet doen. Als er staat “very quiet, no common room”: ook niet doen als je aanspraak zoekt.
Airbnb kan fijn zijn voor privacy, maar pas op voor isolatie. Als je in een appartementje in een buitenwijk zit, spreek je soms dagenlang niemand behalve de cassière van de buurtsuper.
De “Single Toeslag” vermijden
Iets typisch Nederlands om je druk over te maken: de kosten. Veel touroperators rekenen nog steeds die vermaledijde eenpersoonstoeslag. Je betaalt in feite voor de lege helft van de kamer. Frustrerend.
Je kunt dit omzeilen door zelf alles los te boeken. Booking.com of Agoda rekenen per kamer, maar vaak zijn er specifieke eenpersoonskamers (zeker in steden als Parijs of Londen waar ruimte schaars is). In Azië betaal je vaak per kamer, maar die prijzen zijn zo laag (20 euro voor een prima kamer) dat het niet uitmaakt dat je de kosten niet deelt.
Een andere optie zijn groepsreizen specifiek voor solo reizigers (zoals via Shoestring of Sawadee), waarbij je de optie hebt om een kamer te delen met een reisgenoot van hetzelfde geslacht. Dan vervalt die toeslag. Maar goed, dan lever je wel weer dat stukje totale vrijheid in.
Wat als het even tegenzit?
Er gaat een moment komen dat je het even niet meer ziet zitten. Je bent moe, je hebt honger, je snapt het metrosysteem niet en je voelt je alleen. Dat “Solo Blues” moment hoort erbij. Instagram laat dit nooit zien.
Toen ik in Vietnam voedselvergiftiging kreeg, voelde ik me ellendiger dan ooit. Niemand om even water voor je te halen. Op dat moment helpt maar één ding: wees lief voor jezelf. Boek voor één nacht een luxe hotel met een goed bed en Netflix. Bel een uur met het thuisfront. Eet westers comfort food (ja, zelfs McDonald’s is toegestaan in noodgevallen). Meestal ziet de wereld er na een goede nacht slaap totaal anders uit.
Gewoon gaan
Je kunt honderd blogs lezen en lijstjes maken, maar uiteindelijk moet je die ticket boeken. De beren op de weg die je nu in je hoofd ziet, blijken in de praktijk vaak knuffelbeertjes – of in ieder geval obstakels waar je makkelijk omheen loopt. Solo reizen leert je dat je veel zelfredzamer bent dan je denkt. En dat is een souvenir waar je de rest van je leven iets aan hebt, lang nadat je bruine kleurtje verdwenen is.