Eerlijk is eerlijk: het kiezen van een vakantiebestemming is de laatste jaren niet makkelijker geworden. Vroeger prikte je blind op de kaart, boekte je een ticket voor een paar tientjes en ging je. Tegenwoordig? Je zit uren te vergelijken op Skyscanner, schrikt je een hoedje van de hotelprijzen in Amsterdam of Parijs, en vraagt je af of het wel veilig is om solo te gaan. Ik krijg die vraag dagelijks in mijn inbox: “Waar moet ik nú heen?”
Het antwoord is niet zo simpel als “Ga naar Bali”. Want laten we wel wezen, de ene zoekt een plek waar je voor €2,50 kunt lunchen, terwijl de ander gewoon een infinity pool wil zonder gillende kinderen. Wat ik wel zie, is een verschuiving. Mensen zijn klaar met de standaard all-inclusive in Antalya (hoewel daar niks mis mee is als je gewoon even niks wilt). We willen ervaringen. We willen lokaal. En het liefst een beetje betaalbaar.
Ik heb de reisdata van de afgelopen maanden eens naast mijn eigen ervaringen gelegd. Hier is wat er écht speelt in de reiswereld, zonder de marketingpraatjes van de reisbureaus.
Europa: De klassiekers, maar dan anders
Iedereen en zijn moeder gaat naar Spanje. Logisch, want tapas en zon zijn een gouden combi. Maar als je in juli naar Barcelona gaat, ben je eigenlijk gewoon aan het filerijden op de Ramblas. Niet doen. De echte trend die ik zie bij doorgewinterde reizigers is de verschuiving naar het ‘andere’ Europa.
Neem bijvoorbeeld Albanië. Vijf jaar geleden verklaarde iedereen je voor gek, nu zitten de stranden van Ksamil vol met influencers. Is het de hype waard? Ja en nee. Het is goedkoop – je betaalt nog steeds maar €1,50 voor een cappuccino – maar verwacht geen Zwitserse efficiëntie. Wegen zijn soms gatenkaas en de bus komt wanneer de chauffeur zijn sigaret op heeft.
Waarom Portugal de nieuwe nummer 1 is
Portugal blijft onverslaanbaar, maar vergeet de Algarve in augustus. Het is daar dan zo druk dat je handdoekje leggen speelt met vreemden. Waar ik zelf enorm enthousiast over ben, is het noorden en de Alentejo regio.
- Het eten is er absurd goed en goedkoop. In een gemiddeld dorpje in de Alentejo krijg je voor een tientje een lamsstoofpot waar je U tegen zegt. Geen fancy gedoe, gewoon smaak.
- Surfen is hot, maar niet alleen in de Algarve. Ericeira is een wereldreservaat voor surfen, maar kijk ook eens naar Peniche. Minder gepolijst, wel betere golven.
- De treinreis van Porto de Douro-vallei in is misschien wel de mooiste van Europa. Kost je bijna niks, en het uitzicht op de wijngaarden is onbetaalbaar.
Als je toch voor een klassieke zonvakantie gaat, kijk dan eens naar de Griekse eilanden die géén directe vlucht hebben. Naxos of Paros in plaats van Mykonos. Je bent een halve dag langer onderweg met de ferry, maar je betaalt de helft voor je verblijf en de mensen zijn er nog oprecht blij dat je er bent.
Verre Reizen: Azië is terug (en duurder)
Na de pandemie wilde iedereen naar Azië. De grenzen gingen open en *boom*, tickets naar Bangkok kostten ineens €1200. Gelukkig normaliseert dat nu iets, maar de tijd van voor €400 naar Thailand vliegen is voorlopig voorbij.
Wat opvalt is de populariteit van Japan. Door de zwakke Yen is Japan voor ons Europeanen ineens ‘betaalbaar’ geworden. Ik zeg ‘betaalbaar’ tussen aanhalingstekens, want je vlucht hakt erin, maar ter plekke? Een kom topkwaliteit ramen kost je €6. Dat is goedkoper dan een klef broodje kaas op Schiphol. Het is wel dringen geblazen in Kyoto en Tokio. Mijn tip: ga naar Kyushu of Shikoku. Daar heb je het echte Japanse leven zonder dat je voor de voeten wordt gelopen door tourgroepen met vlaggetjes.
De onverwachte comeback van Midden-Amerika
Lange tijd was het Azië voor de budget backpacker en Zuid-Amerika voor de avonturier. Maar landen als Costa Rica en Mexico domineren nu de lijsten voor verre reizen. En niet onterecht.
- Costa Rica is duur, laat daar geen misverstand over bestaan. Een pak melk kost er soms meer dan in Nederland. Maar de natuur… als je één keer een luiaard in het wild hebt gezien, ben je verkocht.
- Mexico is meer dan Cancun. Sterker nog, blijf alsjeblieft weg uit Cancun tenzij je van Amerikaanse Spring Break taferelen houdt. Ga naar Oaxaca voor het eten of Bacalar voor water dat zo blauw is dat het pijn doet aan je ogen.
- Guatemala is het goedkopere alternatief. Vulkanen beklimmen (hallo Acatenango) is hier de hoofdattractie. Het is fysiek zwaar, koud en vies, maar als je “Fuego” ziet uitbarsten bij zonsopgang vergeet je die spierpijn direct.
Dichtbij Huis: Stedentrips en Kamperen
Je hoeft niet altijd 12 uur in een vliegtuig te zitten. Sterker nog, ik heb ontdekt dat mensen steeds vaker kiezen voor korte, frequente trips. Even eruit. De stedentrips met de trein zitten enorm in de lift. De nachttrein naar Wenen of Zürich klinkt romantisch – en dat is het ook, tot je ontdekt dat je met drie onbekenden in een coupé van 4 vierkante meter slaapt. Toch heeft het charme. Je stapt uit in hartje stad en hebt geen gedoe met security checks.
Oost-Europa is hierin de winnaar. Krakau, Boedapest, Praag: ze blijven populair omdat je er waar voor je geld krijgt. Een biertje voor €2 en prachtige architectuur. Maar onderschat ook steden als Valencia en Sevilla niet, al moet je die in juli en augustus vermijden tenzij je graag smelt bij 40 graden.
Nederland en België: Kamperen 2.0
Sinds we met z’n allen tijdens de lockdowns Nederland hebben herontdekt, is de liefde voor eigen bodem gebleven. Vooral camping trips zijn veranderd. Het is allang niet meer met een wc-rol onder de arm over de camping sjokken (mag wel, hoeft niet). Glamping in de Ardennen of luxe huisjes op de Veluwe zitten maanden van tevoren vol.
Een paar observaties uit eigen land:
- Zeeland is in de zomer eigenlijk gewoon Duitsland qua voertaal. Wil je rust? Ga in mei of september. De mosselen smaken dan net zo goed.
- De Waddeneilanden blijven magisch. Terschelling voor de gezelligheid, Vlieland voor de rust. Wist je dat Vlieland nagenoeg autovrij is? Dat merk je direct aan de lucht en het geluidsniveau.
- Zuid-Limburg voelt als buitenland. Die heuvels maken echt het verschil. Voor fietsers is dit het paradijs, al moet je wel van klimmen houden (of een e-bike huren, ik oordeel niet).
Solo Reizen: De drempel over
Dit is misschien wel de categorie die het hardst groeit: solo travel. En niet alleen onder studenten van 20. Ik spreek steeds meer dertigers en veertigers die even geen rekening willen houden met een partner of vriendengroep. Gewoon je eigen plan trekken.
Thailand en Portugal zijn de ultieme instap-bestemmingen voor de solo-reiziger. Veilig, veel hostels en een infrastructuur die ingericht is op toeristen. Als je voor het eerst alleen gaat, is het doodeng om dat eerste restaurant binnen te stappen. Mijn ervaring? Neem een boek mee of ga aan de bar zitten. Binnen vijf minuten heb je aanspraak, of juist heerlijk rust als je dat uitstraalt.
Budgetplanning en de harde realiteit
Laten we het even over geld hebben. Budget planning is tegenwoordig essentieel. Alles is duurder geworden. De inflatie raakt ook je cocktail op het strand.
Hier zijn een paar dingen die ik heb geleerd door schade en schande:
- Dinsdag boeken is een mythe. Vroeger werkte dat misschien, maar algoritmes zijn nu veel complexer. Wat wel werkt: wees flexibel. Vliegen op woensdag is vaak goedkoper dan op vrijdagavond.
- Kijk naar alternatieve luchthavens. Vliegen vanaf Brussel, Düsseldorf of zelfs Weeze kan je honderden euro’s schelen vergeleken met Schiphol. Reken wel even je parkeerkosten en benzine mee, anders foep je jezelf alsnog.
- Boek je huurauto vanuit Nederland. Heb ik ooit niet gedaan in Italië, en ik stond daar ter plekke €800 af te tikken voor een Fiat Panda voor een week. Au.
- Reis in het schouderseizoen. Mei, juni en september zijn vaak beter qua weer (niet te heet) en veel vriendelijker voor je portemonnee.
Conclusie: Gewoon gaan
Of je nu kiest voor een luxe resort op de Malediven (als je budget het toelaat, good for you) of met een tentje in Drenthe gaat staan: het gaat erom dat je even weg bent uit de sleur. De populaire bestemmingen van dit moment zijn populair met een reden, maar wees niet bang om net dat ene dorpje verderop te kiezen.
De wereld is groot, en zelfs na jaren reizen heb ik nog steeds het gevoel dat ik nog maar net begonnen ben. Heb je net als ik die kriebel? Check dan je paspoort (is ‘ie nog geldig? Serieus, check het nu), pak je tas en ga. Die herinneringen pakt inflatie je niet meer af.